نداشتن انگیزه و پشتکار در تحصیل یک مسأله ی همه گیر است و  نمونه هایی درتمام خانه ها و مدارس یافت می شود .

برخی عوامل بی انگیزگی درمدرسه :

ـ فشار یکسان

ـ کمبود حس رقابت

ـ ناسازگاری با معلمان

ـ آموزش تعریف نشده

ـ عدم شناسایی توانایی های کودک

ـ رقابت بیش از حد یا کم تر ار حد با سایر دانش آموزان

برخی عوامل نداشتن انگیزه و پشتکار در خانه :

ـ حمایت های بیش از حد خانواده

ـ رقابت خواهر و برادر در تحصیل

ـ ناسازگاری و عدم توافق سطح انتظارات والدین از فرزندان

ـ توجه بیش از حد یا کم تر از حد خانواده

ـ احساس فشار

دانش آموزانی که کم کاری می کنند ، معمولاً دوره ی پیش دبستانی خود را بسیار خوب و با انگیزه شروع می کنند ، اما ناگهان علاقه به یادگیری در آن ها کم می شود و میزان عملکرد  تحصیلی شان نیز رضایت بخش نخواهد بود . از علایم و نشانه های از دست رفتن انگیزه در دانش آموز ، می توان مشق های ناتمام او ، انجام ندادن تکالیف منزل ، بی نظمی ، علاقه نداشتن به مدرسه ، استفاده از جملاتی مانند «فراموش کردم»، مقصر دانستن دیگران در مشکلات و کاهش سطح نمرات را نام برد .

نداشتن پشتکار و انگیزه در دانش آموز وقتی به وجود می آید که اتفاقات بدی در محیط خانه یا مدرسه برای او می افتد . فرد بی انگیزه فرصت های خود را برای ایجاد اعتماد به نفس رد می کند ، زیرا بیشترین انرژی خود را صرف می کند تا بین مراحل آموزشی و نتیجه ی آن فاصله بیندازد .

وابستگی و خود باوری

روش والدین در ایجاد انگیزه و پشتکار در کودک شان بسیار مؤثر است . کودک، وابستگی غیرطبیعی یا خود باوری و گاه هر دو را بسیار سنتی می آموزد . این وابستگی یا خودباوری در کودک ، به طور طبیعی رشد     می کند و والدین از این بابت خوشحال هستند . والدین اغلب بر این باورند که معلم ها و گروه آموزشی مدرسه باید مشکلات فرزندشان را حل کنند یا کودکان خودشان به تنهایی از عهده حل این مسایل برآیند . این کودکان وابسته و خودباور ، اغلب الگوی رفتاری خود را در ارتباط با بزرگسالان در سال های قبل از ورود به مدرسه تمرین می کنند . به نظر می رسد که این الگوها برایشان مناسب است و الگوهای دیگر را نمی شناسند . این کودکان اغلب با این شیوه آموزشی از محیط خانه به کلاس درس رهنمون می شوند . کودک این الگوها را ادامه می دهد تا از اعتماد به نفس خود محافظت کند .

وابستگی معمولاً به دلیل احساس ناامنی ، خردسالی ، عدم فعالیت ، یا  ناتوانی های آموزشی به وجود می آید . دانش آموزانی که انگیزه و پشتکار ندارند خصوصیت وابستگی در آن ها شکل می گیرد ، اغلب از اطرافیان خود بیش ازحد لزوم تقاضای کمک می کنند . این قبیل دانش آموزان اصرار دارند که والدینشان کنار آن ها بنشینند تا آن ها بتوانند تکالیف منزل خود را انجام دهند و دانش آموزان بی انگیزه و کم کاری که دارای خودباوری هستند ، همیشه در مورد دلایل انجام ندادن تکالیفشان با دیگران بحث می کنند و همیشه دوست دارند ، معلم ها و والدین خود را در کم کاری هایشان مقصر جلوه دهند . آن ها می خواهند همیشه تکالیفی را که خودشان به آن علاقمند هستند، انجام دهند .

ایجاد انگیزه در دانش آموز

همیشه تفکر مثبت و توقع به جا از دانش آموز می تواند تأثیر به سزایی در میزان موفقیت او ؛ چه در محیط خانه و چه در مدرسه داشته باشد . اگر والدین از کودک خود توقع بالا داشته باشند ، مثبت فکر کنند و همواره انتظار رفتارهای سازنده داشته باشند ، این مسأله ملکه ذهن او می شود . به علاوه والدین همواره باید در نقطه نظرات مثبت و معقول کودکشان شریک باشند .

دستیابی به موفقیت

سخت کار کردن یا سخت کوشی به تنهایی کافی نیست ، والدینی که دایماً در حال کار هستند و از میزان کار خود شکایت می کنند ، الگوی مناسبی برای فرزندانشان نیستند . کودکان باید همواره از والدین خود بشنوند که از نتیجه کارشان راضی و خوشنود هستند . تقلید و پیروی از نحوه سخت کوشی متعادل در بهبود دانش آموزانی که انگیزه تحصیل ندارند ، بسیار مهم وضروری است .

نسبت به آموزگاران و مؤسسه ای که فرزند شما در آن تحصیل می کند ، احترام خاصی قائل باشید.

کودک  از فعالیت کردن و یادگیری از آموزگارانی که توسط والدینش مورد بی احترامی قرار می گیرند ، اجتناب می ورزد . پس حتی المقدور سعی کنید که با معلمان فرزند خود به طور منظم دیدار داشته و با آنها هماهنگ باشید.

مطالعه روزانه

لازم نیست هنگامی که فرزند شما در حال مطالعه است ، کنار او بنشینید ، اما خود را علاقه مند نشان دهید و از وی بخواهید که هر روز زمانی را به مطالعه اختصاص دهد.. بی نظمی یکی از نشانه های همیشگی افرادی است که انگیزه و پشتکار ندارند . ساختار منطقی و سازمان یافته در انجام کارها و ایجاد حس مسئولیت پذیری برای کودک شما لازم است .

به فرزندتان کمک کنید تا با هم کلاسی ها و هم دوره ای های خود رقابت کند.

برای او توضیح دهید این که او بیش ترین تلاش خود را برای موفقیت انجام دهد ، خیلی مهم تر از بهترین بودن است و برد و باخت یک مسأله موقتی است . بحث در مورد سعی وتلاش ، راهکارهای مبارزه با مشکلات ، فرآیند تفکر خلاق ، راه های مبارزه با ناتوانی ها و ضعف ها و افکار جادویی که به موفقیت فرد از روی شانس و بدون تلاش تأکید دارد مشکلاتی را برای کودک پدید می آورد . کودکی که به راحتی کارش را انجام دهد یا با حداقل تلاش خود به نتیجه برسد ، اعتماد به نفس کمی در توانایی خود به دست  می آورد ، در واقع اعتماد به نفس در کودکان امری اکتسابی است .

کودکتان را تشویق کنید تا وابستگی خود را نسبت به دیگران قطع کند ، اما به او اجازه ندهید کاری را که در حد توان او نیست انجام بدهد .

والدین ، همواره باید در حال کنترل و نظارت روی فرزند خود باشند ، گرچه کودک باید خودش حق انتخاب و تصمیم گیری داشته باشد . توانایی ها و علاقه مندی های کودک خود را همواره پر رنگ کنید . به فعالیت های مثبت او اهمیت دهید و برنامه های تفریحی کودک تان را در برنامه های جانبی خانواده در نظر بگیرید ، حتی اگر زمان خانواده محدود باشد .

از کودکان خود با کلمات قدردانی کنید تا به آن ها قدرت بدهید ، حتی واژگانی همچون خوب است ، چه فکر خوبی و تو کودک مهربانی هستی ضعیف تر از کلماتی همچون عالیه ، تو نابغه ای و باهوش ترینی هستند .

کودکان را به حال خود رها نکنید . کودک شما به توجه و حمایت شما نیاز دارد حتی اگر به نظر می رسد که نتیجه سریعی نداشته باشد ، اما او نیاز دارد که گه گاه از وی تعریف کنید و حمایت شما را دریافت کند .

نویسنده: لادن نصیری... چاپ در روزنامه همشهری

 http://koodakanebartar.blogfa.com/